Verfsteen.

Jan van der Bij uit Buitenpost bracht kort geleden een ronde steen met een gladde onderkant in het IJstijdenmuseum. Volgens van der Bij is de steen een verfsteen die in vroegere tijden werd gebruikt om verf te mengen. Hij had de steen al jaren in zijn voortuin liggen.  Omdat in het IJstijdenmuseum veel bewerkte zwerfstenen liggen zou daarbij de verfsteen ook kunnen passen. Onderzoek naar de verfsteen bracht aan het licht dat dergelijke stenen vanaf de middeleeuwen tot aan begin 1900 werden gebruikt bij het verf mengen. Lou Tiemersma , schilder te Buitenpost bleek in zijn collectie nog een boekje over verfbereiding uit 1913 te bezitten. In dat boek heeft de schrijven C.P.van der Hoek, een hoofdstuk gewijd aan het wrijven der verven. In één van de hoofdstukken van het boekje toont hij de noodzaak aan van het wrijven van verven. Het wrijven geschiedt volgens de schrijver op een stenen of glazen plaat met de afmetingen van 70 x 70 cm of van 100 x 100 cm. Grondstof voor deze vlakke platen kan wit marmer, hardsteen, porfier of glas zijn. De plaat waarop de verf gewreven wordt noemt de schrijver de wrijfsteen of wrijfplaat. De steen waarmee de verf gewreven dient te worden wordt aangeduid als een loper. De onderkant van die loper moet zuiver glad zijn om een goede bewerking te verkrijgen. De vorm van de loper moet gemakkelijk hanteerbaar zijn waardoor een flinke drukking zonder al te veel krachtsinspanning verkregen kan worden. In Nederland worden volgens de schrijver veel kei modellen gebruikt als loper. Deze soort kei modellen vertoont het nadeel dat ze een te klein wrijfoppervlak hebben.
Met de loper moet de droge massa verfstof op de wrijfsteen fijn gewreven worden. Daarna kan de fijn gewreven verfstof innig vermengd worden met een bindmiddel waarbij lijnolie de voorkeur verdient.
De verfsteen of loper,  die gezien de sporen door een steenhouwer is gehakt uit een zwerfsteen en daarna van een vlakke onderkant is voorzien, vertoont nog duidelijke sporen van verfresten. Voor het IJstijdenmuseum is de “verfsteen” een zeer welkome aanvulling op de collectie. De steen zal in één van de vitrines ten toon gesteld worden tezamen met enige stukken puimsteen. Puimsteen was zoals bekend het vroegere schuurpapier van de schilder. Daarmee werden alle oppervlakten geschuurd die een verfje verdienden.