Afgelopen zomer gingen Grietje en ik samen met onze dochter naar Zweden en Noorwegen voor een korte vakantie.Als we zo'n reis maken hebben wij als fossielen verzamelaars altijd veel oog voor de natuur en proberen ook iets van de cultuur mee te nemen. Tijdens zo'n reis maken we altijd een aantal keren tijd om een fossielen vindplaats te bezoeken. De eerste vindplaats die we bezochten was bij het plaatsje Vinslov in zuid Zweden. We vonden er Belemnieten (rostrums van inktvis) en een aantal leuke schelpen. We hadden het doel om daarna het plaatsje Aliklinta aan de kust

op het eiland Oland te bezoeken. Daar zijn aan de kust sedimenten uit het Ordovicium ontsloten waar trilobieten in voor komen.Toen we op Oland op de hoofdweg in noordelijke richting reden waren we voor we er erg in hadden de afslag Aliklinta gepaseerd.We wijzigden ons plan en besloten binnendoor over een smalle weg richting Djupvik te gaan. Rijdende op die weg zag ik aan een zijweg een hoop grijs gesteente liggen wat
mij van afstand deed denken aan grijze Orthocerenkalk. Spontaan nam ik die zijweg waarop de dames gilden "waar ga je nu weer naar toe". Bij die hoop stenen aangekomen zag ik al snel een trilobiet in het gesteente zitten, Bingo. Het verzamelen kon beginnen.Zo kwamen wij bij toeval, maar wel door grote oplettendheid op een goede plaats terecht.
Een trilobiet is een Arthropoda (geleedpotige). Ze leefden van het Onder-Cambrium tot het Perm en hielden het zo'n 370 miljoen jaar vol in de prehistorische zeeen.Het dier had een citine achtig pantser wat niet met de groei mee kon rekken.Daarom moesten trilobieten als ze groeiden steeds het oude pantser afdoen en kregen ze een nieuwe iets grotere.( vervellen). Die vervellingen van kop en staart ( glabella en pygidium) kan je wel regelmatig vinden maar komplete dieren vinden komt hier in Europa niet veel voor.
We deden nog een bezoek aan het oude mijnwerkers stadje Roros in Noorwegen (wereld erfgoedlijst) en zagen een flinke kudde rendieren op de hoogvlakte van Jotunheimen aan weg nr. 51. Na twee weken keerden we voldaan huiswaards met goede herinneringen en een aantal mooie trilobieten.