Door Jan Kloosterman
Wij mensen zijn al sinds onze intrede op deze wereldbol gefascineerd door alles wat vorm en kleur heeft. Ook in de prehistorie gebruikten mensen al mineralen als sierraden en na een bewerking als werktuigen. Het was de mens die in de prehistorie de uit mineralen bestaande gesteenten bewerkte als werktuigen of later als erts gebruikte om metalen te produceren. Door het gebruik van mineralen als sieraad en als grondstof zijn die mineralen al lang niet meer weg te denken uit ons leven. Mineralen zijn onontbeerlijk voor ons voortbestaan.
Vaak stralen mineralen een schoonheid uit in vorm, kleur en samenstelling van die mineralen. Dit is ook de reden dat mineralen die over onze wereld in heel veel variëteiten aanwezig zijn, door liefhebbers worden verzameld. Dat verzamelen gaat soms heel ver. Verzamelingen worden wetenschappelijk onder de loep genomen en samenstelling en vorm worden nauwkeurig uitgeplozen en omschreven. Voor de gewone verzamelaar is die wetenschappelijke studie niet zo nodig. Hij of zij verzameld prachtige stenen en probeert de wetenschappelijke namen daarvan te achterhalen.
Mineralen hebben een hardheidskenmerk. Het ene mineraal is veel harder dan het andere. Een voorbeeld is bv de diamant die een hele hoge hardheid kent. Het mineraal kwarts kent al weer een veel minder hardheidskenmerk en het mineraal talk is ronduit een zacht mineraal en kent praktisch geen hardheidskenmerk.
Wie mineralen gaat verzamelen moet aandacht en zorg aan zijn collectie besteden. Warmte, vochtigheid en kou kunnen soms behoorlijk van invloed zijn op de kwaliteit van de mineralen. Vooral verandering van kleur is vaak een probleem bij het bewaren van de collecties. Blootstelling aan licht doet sommige mineralen sterk verkleuren of soms zelfs afbreken.